In het Klimaatplan 2025-2035 zet de Nederlandse regering stevig in op koolstofverwijdering om uiteindelijk in 2050 klimaatneutraal te kunnen zijn. Zowel het IPCC als de WKR stellen dat grootschalige CDR nodig zal zijn om een CO2-neutrale samenleving te realiseren en om de vrijwel onvermijdelijke ‘overshoot’ in mondiale temperatuurstijging t.o.v de doelen gesteld in het Parijs-akkoord teniet te kunnen doen. De huidige status quo van een breed scala aan technieken in verschillende fases van ontwikkeling maakt dit tot een uitdagende discussie.
Vraagstelling
Het KIN heeft een verkenning uitgezet op de vraag of en hoe CDR verantwoord en binnen planetaire grenzen ingezet zou kunnen worden en welke technieken daarvoor het meest in aanmerking zouden komen. De Universiteit Twente is in samenwerking met Deltares en de TU Delft in maart met deze verkenning gestart. De centrale vraag hierbij is:
Wat is er voor nodig om de ontwikkeling en opschaling van grootschalige koolstofverwijderingstechnieken zodanig te sturen, dat deze een netto positief effect zullen hebben op onze leefomgeving?
Maar liefst 12 onderzoekers van de 3 betrokken instellingen voeren deze verkennende studie uit op basis van hun specifieke kennis op respectievelijk technologische, ecologische (geo-spatial) en sociale aspecten. Naast literatuurstudie en interviews met verschillende experts wordt in mei een workshop georganiseerd over dit vraagstuk. Het streven is de studie in juni 2026 af te ronden. De studie vormt de basis voor een vervolgtraject waarin KIN mogelijk een Kennis-in-Actie subsidie zal open stellen op dit thema.